Gastenboek

Op deze pagina kan iedereen die dat wil een reactie plaatsen. Laat ons weten wat u van de website vindt en hoe de boeken en/of activiteiten u bevallen.

9 thoughts on “Gastenboek

  1. Ik was er al bang voor toen ik de aankondiging in het blad van autisme zag staan. Ik heb het boek “het water tot aan de lippen”aan en stuk uitgelezen en heb moeite om niet aan het andere boek te beginnen. Het geeft een bevestiging van hoe ik altijd met ouders omging. Dat ouders het prettig vinden als er naar hun geluisterd wordt. Het heeft vaak tot problemen met mijn leidinggevende geleidt, omdat zij daar het belang niet van inzagen en er geen tijd in wilden investeren, gelukkig ben ik altijd op mijn gevoel afgegaan.
    Ik heb met 1 ouder paar nog steeds regelmatig contact. Hun dochter kwam in 1992 bij mij op een nieuwe leefgroep in een nieuwe woonvoorziening. Hun bezorgdheid over 1 medebewoner werd door de leidinggevende niet serieus genomen. Helaas hadden zij gelijk en gebeurde waar zij bang voor waren geweest.
    maar goed het bevestigt mij in het luisteren naar ouders omdat zij hun kind beter dan wie dan ook kennen.
    morgen maar aan het andere boek beginnen en dan volgt mijn reactie weer.

    gr mieke.

  2. Ook het 2de boek in een ruk uitgelezen. Wat fijn dat deze kinderen kunnen praten. Ik heb met veel kinderen gewerkt die niet kunnen praten of na een paar jaar zijn gestopt met praten, voor de deskundige een raadsel, maar ik vond het soms zeer begrijpelijk.

    In “het water tot aan de lippen schrijf je dat op bladzijde 98 van ëffe zonder ouders” de tekening in kleur is te zien, maar helaas is deze bladzijde blanco.
    De foto staat in kleur op bladzijde 95.

  3. Via de woning waar onze dochter is opgenomen hebben wij de boeken ‘het water tot aan de lippen’ en ‘effe zonder ouders’ gekregen.
    Wat een herkenning en daardoor ook erkenning. Er is soms zo weinig begrip voor de situatie. Het zou goed zijn om dit bijvoorbeeld aan opa en oma te laten lezen.
    Het boek voor de kinderen vond ik aangrijpend, je weet dat ze het niet gemakkelijk hebben maar als je het dan zo leest komt het wel heel dichtbij.

    Bedankt voor het nemen van de moeite voor het schrijven.
    Daniëlle. ( moeder)

  4. Ik lees steeds stukjes. Wat grijpen sommige passages mij aan. Ik heb vanmorgen het stuk van Allard gelezen, bepaalde stukken erg herkenbaar. En ook de machteloosheid die je als ouder kunt voelen wanneer je je kind niet kunt benaderen/ helpen en de andere kinderen op dat moment niet kunt beschermen. Mijn kind is niet klinisch opgenomen maar de boeken doen mij goed. Ik heb het mijn moeder laten lezen en die geeft aan dat ze daardoor haar kleinzoon nog beter begrijpt. Ze ziet nu ook beter wat het voor ons gezin betekent om een kind te hebben met Autisme problematiek.

    Jolanda.

  5. Wat een super boek heb je gemaakt van onze verhalen!!! Ik heb mijne al uit en ik heb mama en papa’s verhaal gelezen. Echt goed gedaan!!! Nu op de groep laat ik mijn verhaal aan de groepsleiding lezen en ze vinden het echt mooi.

    Liefs van mij Amely.

  6. Ik besefte gisteren dat ik dingen las die ik wel wist maar waar ik niet eens altijd goed genoeg over na heb gedacht. Dat ouders dagen huilen, zich voor de opname zo’n slechte ouder voelen, er een einde aan willen maken…. al die ellende vooraf. Ik weet het wel maar door hun verhaal te lezen voel je als het ware met ze mee. Wat ik me vooral realiseerde is dat wij per gezin moeten kijken wat voor hen het beste is. Echt maatwerk leveren en met ouders bespreken hoe dingen voor hen voelen. De ene ouder vindt het fijn als wij een arm om hun kind slaan, de ander geeft dat nog meer het gevoel dat zij falen en de boosheid waarom het ons wel lukt. Ook vond ik het bijzonder om te lezen hoe ouders thuis komen… de tafel niet meer hoeven te dekken, en de lege kamer zien. Alsof ze hun kind echt kwijt zijn. Het meeste heeft het me opgeleverd dat ik nog meer bij ouders aan wil sluiten na het lezen van het boek.

    Ingmar ( hulpverlener)

  7. Wat geweldig dat je precies hebt opgeschreven wat ik heb gezegd in het interview. Daardoor is het echt ons verhaal gebleven.

    Vader van Lizzy.

  8. Deel van een recensie:
    Inspirerend om te lezen dat ouders na thuiskomst van hun kind, door gerichte coaching tijdens en na de opname, ondanks hun uitgesproken angsten en onzekerheden hun kinderen weer een vreugdevol duidelijk opvoedingsklimaat kunnen bieden. Het is realistisch dat er naast de ‘succesverhalen’ ook een verslag is opgenomen van ouders die minder tevreden waren.
    Het is prachtig hoe de kinderen in hun eigen taal herkenbaar treffend een therapeutische setting kunnen verwoorden en de gevoelens die ze ervaren.
    Beide boekjes zijn goed en vlot leesbaar en geven meer inzicht in de gevoelens van ouders en kinderen rondom een opname. hulpverleners krijgen tijdens het lezen als het ware verbale tools aangereikt om dichterbij te kunnen komen, zodat ze ouders en kinderen effectiever kunnen steunen in een dergelijke situatie. Twee aanwinsten in de kast op de afdeling Jeugdzorg.

    Annemarie, psycholoog NIP, Cognitief gedragstherapeut VGCT.

  9. Hier bij wil ik een kleine reactie geven over mijn dochter die een aantal keren bij Margaret is geweest omdat ze op bepaalde dingen vast liep!Door het vele tekenen en gesprekjes is mijn kind daar beter uit gekomen…iets wat ik niet had kunnen doen!
    Ik wil dan ook ouders mee geven die toch met hun kind vast lopen op welk gebied ook..om hulp in te schakelen want sommigen dingen kun je niet zelf dat heb ik wel onder vonden als moeder.ik wist niet dat door tekenen zoveel bij een kind uit kwam!
    Trots op mijn Kind…altijd al…maar nu nog meer!!
    Dank je Margaret!!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *