4. De afronding

Hieronder een klein deel uit het boek “het water tot aan de lippen”, hoofdstuk 4. “De afronding”.

Onzekerheid.

Tijdens een vergadering over Bob vertelden de hulpverleners ons dat zij vonden dat het eind van de behandeling in zicht was. We gingen er naartoe werken dat Bob naar huis kon. Wij werden door deze mededeling verrast. Het was zeker de bedoeling dat Bob weer thuis zou komen wonen, maar we vroegen ons af wat er allemaal nog geregeld moest worden. Na het gesprek gingen we, allebei nog een beetje overdonderd, naar huis. We spraken er samen over en kwamen tot een heleboel vragen. Het was voor ons niet duidelijk wat de bedoeling was: wanneer kwam hij thuis, hoe moesten we het aanpakken en wat moesten we allemaal nog regelen? Daarnaast kwam er ook een gevoel van angst over ons heen. Zouden we hem kunnen bieden wat hij nodig had? Zouden we het aan kunnen met Bob erbij? Zou hij het gezin weer gaan domineren zodat alles weer om hem draaide en zouden wij, de rest van het gezin, daar weer de dupe van worden? Zoveel vragen en op dat moment geen antwoord. Nina (moeder): “Een groot deel van de taken zou bij mij komen te liggen. Die nacht heb ik geen oog dicht gedaan. Daar ging ik met mijn moedergevoel. Aan de ene kant wilde ik hem het liefst direct weer thuis hebben maar aan de andere kant was ik erg bang dat het mis zou gaan. Een enorm schuldgevoel omdat het nu lekker rustig was en het zo lekker ging thuis zonder Bob. Het voelde zo dubbel allemaal!”

Copyrights © 2012 by Margret Derks-Schlepers.

Lees hier verder een deel uit hoofdstuk 5. “Terugblik en blik vooruit”.

Bestellen

De gecombineerde uitgave van de boeken “Effe zonder ouders” en “Het water tot aan de lippen” kunt u bestellen via deze pagina.