3. Samen ontwikkelen

Hieronder een klein deel uit het boek “het water tot aan de lippen”, hoofdstuk 3. Samen ontwikkelen.

Nu we wisten dat Jelle PDD-NOS had, reageerden we anders als hij boos werd. Wanneer het mis ging, moest hij even tot rust komen op een neutrale plek. Die tijd konden wij benutten om
na te denken hoe we het daarna op gingen lossen. Het lukte ons steeds beter om kleine aanpassingen te doen omdat we het gedrag en de reactie van Jelle beter begrepen.

We werden weer creatief in het bedenken van oplossingen. We hadden verwacht dat we na de diagnose heel veel, heel anders moesten doen. Dat ons hele persoonlijke leven op de kop gezet zou worden omdat we een zoon hadden met PDD-NOS. Tijdens de behandelfase leerden wij dat het kleine dingen waren die we moesten veranderen. Soms was een complimentje op een bepaald moment al genoeg. We leerden begrip te krijgen voor de problematiek van Jelle en voor elkaar.

Copyrights © 2012 by Margret Derks-Schlepers.

Lees hier verder een deel uit hoofdstuk 4. “De afronding”.

Bestellen

De gecombineerde uitgave van de boeken “Effe zonder ouders” en “Het water tot aan de lippen” kunt u bestellen via deze pagina.