1. De voorgeschiedenis

Hieronder een klein deel uit het boek “het water tot aan de lippen”, hoofdstuk 1. De voorgeschiedenis.

Het probleem onder ogen zien.

We hebben het besluit genomen om Lizzy op te laten nemen in een kliniek omdat ze thuis niet meer te handhaven is. Wij kunnen haar een veilige haven bieden maar niet verder helpen. Er is veel aan dit besluit voorafgegaan.

Vanaf de geboorte van Lizzy was het voor ons duidelijk dat er iets met haar aan de hand was. Als baby wilde ze nooit slapen en ook niet alleen gelaten worden. De oplossing, volgens de huisarts, was dat we haar op haar kamer moesten laten huilen en vol moesten houden. We bereikten er niets mee.

Na de geboorte van haar broertje hebben we de problemen van Lizzy niet langer voldoende onderkend door de zorg om onze zoon. Hij heeft op de intensive care gelegen omdat hij niet goed groeide. Nadat de gezondheid van onze zoon verbeterde, kregen we weer meer oog voor het gedrag van Lizzy.

Lizzy heeft groep twee op school over gedaan omdat ze sociaal emotioneel nog niet toe was aan groep drie. Ze speelde het liefst met kinderen die jonger waren.

In deze periode was Lizzy ook nog niet zindelijk. Hiermee gingen we naar de kinderarts. Daar kroop ze in een hoek van de kamer en begon hysterisch te gillen. Hij zag onmiddellijk dat het niet alleen om een zindelijkheidsprobleem ging en verwees ons naar een instelling voor ambulante hulpverlening.

Copyrights © 2012 by Margret Derks-Schlepers.

Lees hier verder een deel uit hoofdstuk 2. “De kennismaking”.

Bestellen

De gecombineerde uitgave van de boeken “Effe zonder ouders” en “Het water tot aan de lippen” kunt u bestellen via deze pagina.