4. De afronding

Hieronder een klein deel uit het boek “Effe zonder ouders”, hoofdstuk 4. “De afronding”.

Ik ben nu bijna elke dag blij.

Er is iedere keer een vergadering over mij. Daar praten ze over wat ik geleerd heb en wat ik nog kan leren op de groep. Na de laatste vergadering zei een groepsleidster tegen mij dat ik in de eindfase zit. Dat is heel erg leuk om te horen. Ik kreeg kriebels in mijn buik en een heel grote glimlach op mijn gezicht.

De eindfase is verdrietig en heel spannend. Het is spannend om te wachten tot ik echt weg kan en ook een beetje spannend hoe het thuis zal gaan.

Ik weet nog niet precies op welke dag ik naar huis ga. Ik ga in ieder geval naar huis. Als ik naar een andere groep zou moeten, hadden papa en mama dat allang gezegd. Als ik jarig ben, ben ik heel erg blij. Als ik weet wanneer ik echt naar huis ga, ben ik nog blijer.

Copyrights © 2012 by Margret Derks-Schlepers.

Lees hier verder een deel uit hoofdstuk 5. “Herinneringen aan de groep”.

Bestellen

De gecombineerde uitgave van de boeken “Effe zonder ouders” en “Het water tot aan de lippen” kunt u bestellen via deze pagina.